Biyolojik Süper İletkenlik: Vücut Bir Hacim İletkenidir
İletkenlik ve empedans kavramları, canlı sistemleri anlamak için nasıl bir dil sunar?
İletkenlik ölçülebilen bir ortam özelliğidir; tek başına bir sağlık veya iyileşme göstergesi değildir.
İletken bir ortamı düşünmek
Genion, vücudu elektriksel etkileşimlerin gerçekleştiği bir hacim olarak tasvir eder. Bu bakış, sıvı ortamı yalnızca taşıyıcı bir zemin olarak değil, etkileşimin bir parçası olarak düşünmeye davet eder.
İletkenlik, elektriksel yüklerin bir ortamda taşınabilmesiyle ilgilidir. Empedans ise değişken elektriksel sinyallere karşı gösterilen tepkiyi anlatırken kullanılır. Bu kavramları yorumlamak için ölçümün frekansı, sıcaklığı ve hangi ortamı temsil ettiği gibi koşulların bilinmesi gerekir.
“Süper iletkenlik” ifadesinin sınırı
Başlıktaki “süper iletkenlik”, Genion’un güçlü iletim fikrini vurgulayan anlatımına aittir. Fizikteki sıfır elektriksel direnç durumunun insan dokusunda veya Genion sıvısında gösterildiği anlamında kullanılmamalıdır.
Benzer biçimde düşük empedansı otomatik olarak sağlıkla, yüksek empedansı da hastalıkla eşitlemek bu yazının çıkardığı bir sonuç değildir. Hangi dokunun hangi koşullarda ölçüldüğü bilinmeden böyle bir genelleme yapılamaz.
Ölçülebilir bir soruya dönüştürmek
Bu başlığı araştırılabilir kılan soru, belirli bir bileşimin tanımlı koşullarda iletkenliği nasıl değiştirdiğidir. İkinci ve ayrı soru ise bu değişimin bir biyolojik işlev üzerinde anlamlı etkisi olup olmadığıdır.
Genion’un yaklaşımını değerlendirirken bu iki basamağı ayırmak, fiziksel ölçümden klinik yoruma yapılan geçişi görünür kılar.